சோழர்கள், பாண்டியர்கள் மற்றும் பல்லவர்கள் காலங்களில் போர் முறைகள் இருந்தபோதும், கொலையைத் தொழிலாகக் கொண்டவர்களைச் சமூகத்தால் வெறுக்கும் மனநிலை இருந்தது. உதாரணமாக, கல்வெட்டுகளில் போர்க்களத்தில் வீரச்செயல் செய்தவர்களுக்குப் பெருமை சேர்க்கப்பட்டாலும், கொள்ளைக்கூடம் பிடித்தோரைப் பற்றியோ அல்லது கொலை செய்து பிழைப்பு நடத்தினோரைப் பற்றியோ நல்லெண்ணம் காணப்படவில்லை. இதனால், குறள் வலியுறுத்தும் கொல்லாமையின் விழுமியத்தை அந்தணர்கள், அரசர்கள் ஆதரித்துச் சமூகக் கட்டுப்பாடாக உருவாக்கினார்கள்.